De achillespeesblessure is een veel voorkomende sportblessure. De achillespees is de pees van de kuitspier. Deze blessure ontstaat meestal ten gevolge van teveel rek op de achillespees. Overrekking ontstaat wanneer de kuitspier te kort is, of omdat de voet teveel naar binnen (pronatie) of naar buiten (supinatie) uitzakt tijdens belasten.
Andere oorzaken zijn:
1. een te zachte schoen kan de oorzaak van overmatige rek zijn2. te hard, te veel, te lang trainen,
3. te weinig herstel,
4. verkeerd belasten t.g.v. een blessure elders in het lichaam,
5. te veel op de tenen lopen,
6. diverse andere lichamelijke afwijkingen, die een ervaren sport-arts of Fysiotherapeut kan opsporen.
De verschijnselen zijn: pijn, roodheid, zwelling, warmte en problemen bij belasten, aanvankelijk alleen ‘s morgens (traplopen!), of bij het beginnen van het sporten. In een later stadium is de pijn er ook tijdens het sporten, en neemt dan toe. In alle stadia is de pijn na het sporten nog erger. Vooral de volgende ochtend. Indien deze verschijnselen allemaal aanwezig zijn is er sprake van een serieuze achillespeesontsteking (tendinitis achillae). Niet alle verschijnselen zijn in de eerste stadia van de blessure aanwezig, maar bij een tijdige aanpak bij de eerste symptomen is de kans op een snel herstel het grootst. Bij verwaarlozen van de klacht is de kans op het ontstaan van een slepende, chronische blessure groot!
Behandeling:1. in de acute fase: koelen met ijs of een coldpack en verminderen van rek op de achillespees middels een hakverhoging.
2. in latere fase: opsporen van de oorzaak en deze bestrijden, d.w.z. in het geval van een te korte spier/pees dagelijks rekken (nooit verend!) tot normale lengte is verkregen en in geval van overpronatie of oversupinatie aanschaffen van de juiste sportschoen waarmee dit probleem zich niet meer voordoet. Wanneer het probleem niet met de schoen alleen opgelost kan worden, dan moet er mogelijk een corrigerende sportzool gemaakt worden, die in een geschikte schoen gelegd dient te worden (Adviseer een podotherapeut).
3. bij aanhoudende klachten een (sport)arts raadplegen, deze kan eventueel doorver-wijzen naar bijvoorbeeld een fysiotherapeut voor behandeling van de klachten. Ook toepassen van medicijnen, soms d.m.v. een ontstekingremmende injectie kan bij de behandeling horen. Bij langdurige klachten kan zelfs een operatie overwogen worden.
Onder de hiel verstaan we het achterste deel van de voet dat voornamelijk gevormd wordt door het hielbeen. Blessures aan de hiel komen komen het meest voor op twee voorkeursplaatsen. Dit zijn: pijn aan de achterzijde van de hiel en pijn aan de onderzijde van de hiel.
Oorzaken:
Pijn aan de achterzijde van de hiel wordt meestal veroorzaakt door de aanhechting van de achillespees of de daar achter gelegen slijmbeurs. Deze klacht ontstaat door toegenomen druk of trek aan de aanhechting van de achillespees of door druk op de slijmbeurs.
Pijn aan de onderzijde van het hielbeen wordt meestal veroorzaakt door een te grote trekkracht aan de aanhechting van de peesplaat onder de voet. hierdoor ontstaat een ontstekingsreactie met pijn en zwelling. Kenmerkend voor deze blessure is pijn ‘s ochtends bij het opstaan die afneemt door bewegen. In de volksmond wordt deze klacht vaak hielspoor genoemd. Deze benaming is meestal niet juist. Een hielspoor is een uitgroeisel van botweefsel aan het hielbeen in de vorm van een kromme doorn. Deze aandoening is op een röntgenfoto vast te stellen. Indien er op de röntgenfoto geen afwijkingen te vinden zijn dan is er eerder sprake van een ontsteking van bovengenoemde peesplaat. Dit heet met een mooi woord fasciitis plantaris.
Behandeling:
Voor pijn aan de achterzijde van de hiel bestaat de behandeling in de acute fase uit koelen middels ijs en ontlasting van de hiel. Na herstel kan de belasting weer opgevoerd worden. het is hierbij dan wel van belang de oorzaak van de trek of druk op te heffen. Dit kan door het plaatsen van een hakverhoging (in geval van te grote trek) of het uitdrukken van de hielkap van de schoen (in geval van te grote druk). Met de behandeling voor pijn aan de onderzijde van het hielbeen is het belangrijk om te weten of er sprake is van een echt hielspoor of een fasciitis plantaris. Voor beide aandoeningen is het belangrijk de voet te ondersteunen om overrekking te vermijden. Een goede stabiele schoen met al dan niet een corrigerende inlegzool is een eerste vereiste. Daarnaast is het voor het echte hielspoor belangrijk de plaats van de botvorming te ontlasten door het maken van een uitsparing in de zool ter hoogte van het pijnpunt of door het aanschaffen van een viscoheel met een softspot. Bij aanhoudende klachten is het verstandig een (sport)arts te raadplegen. Deze kan op basis van de bevindingen een behandeling instellen of u doorverwijzen naar een fysiotherapeut of podotherapeut.
Er zijn drie oorzaken voor knieklachten. Oorzaken:
Algemene klachten rond de knie(schijf) zijn die klachten waarbij men niet nauwkeurig aan kan geven waar de pijn gelokaliseerd is. Deze klachten zijn vaak het gevolg van een algemene overbelasting van de knie zoals veroorzaakt door schoeisel waar de demping uit is of een te langdurige belasting van het gewricht.
Klachten aan de binnenzijde van de knie worden meestal veroorzaakt door druk of rek aan de structuren die zich bevinden aan de binnenzijde van de knie. Het gaat hierbij om de binnenste knieband (rek) en de binnenmeniscus (druk, meestal in combinatie met een draaibeweging). Rek aan de binnenste knieband wordt veroorzaakt door het naar binnen zakken van de knie. Dit kan ontstaan doordat de voet tijdens het sporten teveel naar binnen wegzakt (=overpronatie). De binnensteband wordt bij elke pas gerekt en bij aanhoudende rek ontstaat pijn door beschadiging van de vezels waaruit de band is opgebouwd. Dit kan op de duur zelfs leiden tot een scheurtje in de knieband.
Klachten aan de buitenzijde van de knie worden meestal veroorzaakt door druk of rek aan de structuren die zich bevinden aan de buitenzijde van de knie. Het gaat hierbij om de buitenste knieband(rek), de aanhechting van de peesplaat van het bovenbeen(rek), de aanhechting van enkele spieren (rek) en de buiten meniscus (druk in combinatie met een draaibeweging).De klachten ten gevolge van rek zien we vaak bij sporters met een o-stand in de knie in combinatie met een afwikkeling over de buitenzijde van de voet (=supineren). Rek kan echter ook ontstaan door overpronatie van de voet waardoor er ten gevolge van het overproneren een draai van het scheenbeen naar binnen ontstaat die rek veroorzaakt aan de buitenste knieband.
Behandeling:
Voor algemene knie klachten is het op tijd vervangen van de sportschoen en het aanpassen van de belasting vaak al voldoende om deze klachten te bestrijden.
De behandeling voor klachten aan de binnenzijde van de knie bestaat uit het aanpassen c.q vervangen van het sportschoeisel en gedoseerde rust. In de acute fase kan koelen middels ijs of een coldpack de pijn verminderen. Bij aanhoudende klachten is het verstandig een (sport)arts te raadplegen.
De behandeling voor klachten aan de buitenzijde van de knie kan een nauwkeurige analyse van het looppatroon de oorzaak van de klachten vaststellen en bepalen welk schoentype of welke aanpassing de problemen kan oplossen. In de acute fase kan koelen middels een coldpack of ijs de pijn verminderen en na gedoseerde rust kan het sporten hervat worden. Raadpleeg bij aanhoudende klachten een (sport)arts of fysiotherapeut.
De kuit wordt gevormd door een groep spieren die aan de achterzijde van het onderbeen liggen. De twee grootste van die spieren gaan over in de achillespees, die vervolgens achter op de hiel aanhecht. Je gebruikt ze bij de afzet. De andere spieren in de kuit zijn spieren die verderop in de voet aanhechten, zoals de buigers van de tenen. Een bekende kuitklacht is de “zweepslag”. Hierbij scheurt er plotseling een gedeelte van de kuitspier in. Bij een echte zweepslag, kijkt de getroffene meestal verontwaardigd om, omdat die dan denkt dat er iemand iets tegen zijn/haar kuit gooit, of dat er tegenaan getrapt wordt. Dit blijkt niet het geval te zijn, en het blijkt vrijwel onmogelijk nog normaal af te wikkelen. Er treedt een bloeduitstorting op, die later zichtbaar kan worden. Een (sport-)arts of (sport-)fysiotherapeut zal de omvang van het
letsel eerst moeten inschatten om een juiste behandeling toe te passen. In ieder geval bestaat het eerste deel van de behandeling uit rust, dus niet belasten. Dit is absoluut noodzakelijk om het lichaam in staat te stellen de uiteinden van de gescheurde spiervezels weer aan elkaar te laten groeien. Het opbouwen van de belasting bij voorkeur onder begeleiding. Wanneer er sprake is van een klein aantal vezeltjes dat gescheurd is, dan kan soms 2 dagen rust, gevolgd door licht belasten (wandelen) al weer voor een snel herstel zorgen. Kramp in de kuit is ook een regelmatig voorkomende klacht, die bij hardlopers meestal oververmoeidheid als oorzaak heeft. Verder zijn er nog vele andere mogelijke oorzaken van kuitkramp.
Belangrijke oorzaken van kuitproblemen zijn:
1. te veel of te lang gelopen.
2. Plotseling explosief gaan bewegen (sprinten, springen) zonder daar voor getraind te hebben, of zonder goede warming-up. (tennissers, indoor-sporters, technische atleten!).
3. Lopen op schoenen, die te veel pronatie veroor-zaken, zachte schoenen (vooral bij hardlopers), of te stugge schoenen (ook bij wandelaars).
4.Een korte, strakke kuit (vooral zogenaamde “sprinterstypen”, hebben vaak wat dikkere en meer gespannen kuiten). Helaas is dit aangeboren en dus weinig aan te doen.
5.Te veel op de voorvoet landen. Vooral bij het lopen van lange afstanden is dat vaak veel te belastend voor de kuiten.
Oplossing/preventie:
1. geleidelijk opbouwen van de belasting.
2. goede voorbereiding en voldoende warming up.
3. juiste schoenen kopen, en op tijd vervangen.
4. Een schoen met voldoende hoogteverschil tussen voor en achter. Eventueel toevoegen van een hakverhoging in/onder de schoen.
Scheenbeenklachten zijn klachten die vaak voorkomen bij beginnende sporters. Deze klachten zijn grofweg in te delen in twee categorieën: klachten langs de binnenrand van het scheenbeen en klachten aan de voorzijde van het scheenbeen.
Oorzaken:
Pijn aan de binnenzijde van het scheenbeen ontstaat door overbelasting van de spieren die aanhechten op de binnenste scheenbeenrand. Dit kan komen doordat er te weinig demping is, het lichaam een wat langer durende repeterende belasting nog niet vol kan houden of doordat de voet tijdens belasten teveel naar binnen zakt ( = overpronatie). Deze klachten worden “springschenen” (shin-splints) genoemd.
Pijn aan de voorzijde van het scheenbeen wordt veroorzaakt door overbelasting van de voorste scheenbeenspier. Overbelasting van deze spier ontstaat vaak doordat de voet niet goed af kan wikkelen door bijvoorbeeld een te stugge loopschoen. Doordat deze spier continu aan moet spannen ontstaat er zwelling binnen de spierkoker waardoor pijn ontstaat en men niet meer in staat is de spier aan te spannen. Hierdoor kan dan een klapvoet ontstaan. Dit is tijdens het lopen duidelijk hoorbaar.
Behandeling:
In de acute fase: ijs of coldpack. In latere fase kunt u verminderen van de belasting. Bij sporthervatting zal de belasting langzaam opgevoerd moeten worden en is het verstandig op een meer dempende onderlaag te gaan lopen (bijv. bos). Ook mag de loopschoen niet te oud zijn omdat de demping in de loop van de tijd sterk afneemt. Als de klacht veroorzaakt wordt door overpronatie zal een zogenaamde antipronatieschoen aangeschaft moeten worden. Een dergelijke schoen is aan de binnenzijde voorzien van harder materiaal zodat het naar binnen knikken verminderd wordt. Het is zeer belangrijk te laten testen welke antipronatieschoen het best bij uw voet past. Bij aanhoudende klachten is het verstandig een afspraak bij een (sport)arts of fysiotherapeut te maken.